دانشگاه شهید بهشتی

نشست «آموزش عالی به کجا می‌رود؟» برگزار شد

تاریخ انتشار: 1396/12/09 07:07 ق.ظ
1.jpg
به گزارش اداره روابط عمومی و اطلاع رسانی، نشست «آموزش عالی به کجا می‌رود؟» توسط گروه آموزش عالی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه و با همکاری انجمن آموزش عالی ایران و مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی، شنبه 5 اسفند 1396 برگزار شد. دکتر جعفر توفیقی، دکتر محمدامین قانعی راد، دکتر ابراهیم صالحی عمران، دکتر مقصود فراستخواه و دکتر محمد یمنی سخنرانان این نشست بودند.
دکتر محمد علی مظاهری رئیس دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی در سخنانی با خیرمقدم به مهمانان اظهار داشت: "این سؤال که «آموزش عالی به کجا می‌رود؟» نشان از وجود ابهام در وضعیت آموزش عالی در کشور دارد؛ این ابهام از توسعه نامتوازن آموزش عالی در ابعاد مختلف نشاءت گرفته است و اگر این توسعه نامتوازن همچنان ادامه یابد بی‌شک با مشکلات جدی روبرو خواهیم شد."
رئیس دانشکده علوم تربیتی، با آسیب‌شناسی آموزش عالی گفت: "متأسفانه سیاست‌گذاری آموزش عالی در یکجا متمرکز نیست و وزارت علوم تنها متولی برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری برای آموزش عالی در ایران نیست حتی این سیاست‌گذاری‌های چندگانه، هماهنگ باهم و صرفاً تحت تأثیر مسائل علمی پیش نمی‌روند و مجموعه عواملی خارج از حوزه آموزش عالی بر آن تأثیر می‌گذارد."

2.jpg


دکتر جعفر توفیقی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس، رئیس جمعیت توسعه علمی ایران و رئیس پژوهشگاه صنعت نفت در سخنانی با عنوان «آینده آموزش عالی ایران» به بررسی جایگاه آموزش عالی در کشور پرداخت.
دکتر توفیقی، شکل‌گیری سرمایه انسانی، افزایش دسترسی به آموزش عالی، تنوع در نظام‌های عرضه آموزش عالی، استقرار و توسعه زیرساخت‌های آموزشی، پِژوهشی و فناوری (دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و پارک‌های علمی و فناوری)، ارتقاء جایگاه علمی کشور در جهان و ارتقاء اعتمادبه‌نفس ملی را دستاوردهای نظام علمی در ایران دانست.
رئیس پژوهشگاه صنعت نفت، در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به «روندهای آموزش عالی» در کشور گفت: "بین‌المللی شدن فراگیر آموزش عالی و شبکه‌سازی، تنوع رسالت‌ها و مأموریت‌های دانشگاه‌ها با تأکید بر توسعه پایدار، انعطاف‌پذیری تغییر رشته‌ها و مفاد برنامه‌های درسی، افزایش رقابت بین دانشگاه‌ها برای جذب دانشجویان بین‌المللی، تلاش برای دانش برکردن جامعه از طریق افزایش دسترسی به دانش همگانی، افزایش نقش فناوری اطلاعات در تولید محتوی و ارائه دوره‌های دانشگاهی به شکل شبکه‌ای، گشایش پردیس‌های دانشگاهی خارج از کشور، افزایش اختیارات دانشگاه‌ها و آزادی علمی و تأثیر فناوری‌های شبکه‌ای بر محیط آموزش و یادگیری، باید در سیاست‌گذاری‌ها مدنظر قرار گیرد تا شاهد بهبود چهره آموزش عالی در کشور باشیم."
دکتر توفیقی، با ترسیم «راهی که پیش روداریم» اظهار داشت: "ساماندهی گسترش آموزش عالی در تعامل نزدیک با جامعه و بازار کار، بزرگ‌ترین نقطه‌ضعف ما بوده است؛ به‌بیان‌دیگر، گسترش آموزش عالی در کشور بیشتر عرضه محور بوده و به نیازهای بازار کار توجهی نشده است."
وی بر ضرورت رتبه‌بندی، طبقه‌بندی و استاندارد گرایی در آموزش عالی، بازنگری درروش های برنامه‌ریزی آموزشی و درسی مبتنی بر نیازسنجی، تحلیل بازار کار با تأکید بر میان‌رشته‌ای ها و فرارشته­ای‌ها، ایجاد موازنه در توانمندی‌های دانشی، مهارتی و بینشی دانشجویان و دانش‌آموختگان، طراحی و استقرار نظام مدیریت جامع کیفیت و تعالی در دانشگاه‌ها، برنامه‌ریزی برای بین‌المللی شدن آموزش عالی ایران، توسعه همکاری‌های آموزشی و پژوهشی بین‌المللی با دانشگاه‌ها و مراکز علمی معتبر جهان و پیوستن به پیمان‌های بین‌المللی آموزشی و اعتبار سنجی تأکید کرد.
دکتر توفیقی افزود: "ما نیازمند تقویت جایگاه هیات های امناء با بازنگری در ترکیب و اختیارات، تقویت مدیریت کارایی و مدیریت اثربخشی در کنار مدیریت توانمندسازی، تقویت زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات در مراکز علمی، شناخت روندهای جمعیتی و روندهای فرهنگی نسل جدید، طراحی برنامه‌های درسی نوظهور در محیط‌های چندرسانه‌ای و بازنگری در چشم‌انداز و مأموریت دانشگاه و تعهد به توسعه پایدار هستیم."
دکتر توفیقی در پایان تأکید کرد: "وزارت علوم، تحقیقات و فناوری باید از حوزه تمرکزگرایی و تصدی‌گری خارج شود و صرفاً نقش سیاست‌گذار، هدایت و حمایت‌کننده، پشتیبان و نظارت‌کننده را بر عهده داشته باشد. روندهای جهانی علم، فناوری و نوآوری دائماً باید پایش شود و همکاری با فرهنگستان‌های ایران و فرهنگستان‌های سایر کشورها گسترش یابد و مؤسسات آموزشی و پژوهشی مشترک با مراکز علمی معتبر جهانی تأسیس شود و مدل‌های ارتباط دانشگاه و صنعت بازنگری شود."
دکتر ابراهیم صالحی عمران، عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران نیز به بررسی و تحلیل «آموزش عالی در مسیر حرفه گرایی» پرداخت و گفت: "انتقادهای زیادی به آموزش عالی واردشده است که عدم کارایی و پاسخگویی به اشتغال و بازار کار مهم‌ترین این انتقادات است."
وی افزود: "مبنای ایجاد و گسترش آموزش عالی در بسیاری از کشورها ازجمله ایران مبتنی بر نظریه سرمایه انسانی است به این معنی که آموزش عالی برای پاسخ به نیاز و ضرورت تربیت نیروی انسانی تحصیل‌کرده و متخصص (برای بخش‌های دولتی در درجه اول) ایجاد شد و تصور می‌شد سرمایه انسانی می‌تواند به بازسازی اجتماعی هم کمک نماید بطوریکه در دنیا دوره اوج و توسعه آموزش عالی پس از پایان جنگ‌ها و با آغاز دوران بازسازی منطبق است."
 دکتر صالحی عمران، در بخش دیگری از سخنان خود با تحلیل شاخص سرمایه انسانی و رتبه ایران در این شاخص تصریح کرد: "در گزارش مجمع جهانی اقتصاد، ایران رتبه 130 را ازلحاظ شاخص «مشارکت اقتصادی سرمایه انسانی» در بین ۱۳۰ کشور موردبررسی به خود اختصاص داده و ازنظر استفاده از ظرفیت‌های سرمایه انسانی رتبه 85 را دارد."
دکتر صالحی عمران در پاسخ به این سؤال که «رشته‌های آموزش عالی چند درصد حرف و مشاغل بازار کار را پوشش می‌دهد؟» گفت: "بر اساس آمار 80 درصد دانشجویان تنها در 20 رشته دانشگاهی تحصیل می‌کنند. آموزش عالی در ذات خود باید منجر به توانمندسازی نیروی انسانی و بهره وری شود.
دکتر مقصود فراستخواه سخنران دیگر این نشست در سخنانی با عنوان «دانشگاه ایرانی در دوراهی» ضمن معرفی سناریوها تأکید کرد: "سناریوها، گزینه‌هایی دربارۀ مسیرهای آینده هستند که به روشی سیستماتیک تهیه رتبه‌بندی و اعتباربخشی می‌شوند. سناریوها احتمالاتی هستند که از اثنای تأمل در نیروهای پیشران، عدم قطعیت‌های آینده و حالت‌های جدی آن‌ها به دست می‌آیند و ابزاری برای بازنمایی انواع احتمال‌های آینده هستند."
وی گفت: "دانشگاه، نهاد پیشران در جامعه دانش‌بنیان است و همکاری چهارجانبۀ دانشگاه، جامعه، دولت وجهان کار، کنسرسیوم‌های دانشگاهی، همکاری‌های بین‌المللی، بهره‌گیری از ظرفیت‌های هیأت امنایی، تنوع منابع مالی، تحول برنامه‌های درسی در جهت نیازهای توسعه ملی، سفارش گیری اجتماعی و تقاضا گرایی، مشارکت فعال در شبکه تضمین کیفیت و اعتبارسنجی ومسأله گشایی اجتماعی ونقد وروشنگری باید اتفاق بی افتد."
تنظیم گزارش: نسرین کشاورز رضوان
عکس: مسعود گنجی
 
Sorosh-Icon
کلید واژه ها:
منبع خبر دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی
تعداد مشاهده: 1,300
اخبار : نشست «آموزش عالی به کجا می‌رود؟» برگزار شد
Top

Shahid Beheshti University,دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شهید بهشتی

Shahid Beheshti University,دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شهید بهشتی